Εξουσία και Αυθαιρεσία (του Βασίλη Μαρκόπουλου)

κοζάνη, ειδήσεις, νέα, Πτολεμαΐδα Εχει χαρακτηρισθεί « γλυκιά » η εξουσία από τους απλούς πολίτες, ασχετα αν αυτοί δεν την έχουν « γευθεί » ποτε αυτή τη

γλυκα. Βλέπουν απλά αυτούς που την ασκούν , είτε πολιτικοί είναι , ειτε αυτοδιοικητικοί , είτε γενικα φορείς , που ασκούν δημόσια εξουσία και τη σφιχταγκαλιάζουν και δεν θέλουν να την αφήσουν με τίποτα.Ολοι αυτοί οι δημόσιοι παράγοντες έχουν δώσει το δικαίωμα στον απλό πολίτη να πιστεύει ότι η εξουσία είναι «γλυκιά». Εξουσια σημαίνει η δυνατότητα με βαση το Νομο ή την παράδοση να επιβάλλεις τη θέληση σου σε άλλους. Όμως τί είδους εξουσια ενννοούμε;

Υπάρχει η εξουσία (η δυνατότητα για δημιουργική δράση) που ασκεί ο πολίτης με την πολύπλευρη κοινωνική του δράση , με γνώμονα να δημιουργήσει ένα θετικό για την κοινωνία αποτέλεσμα , χωρίς προσωπικό όφελος.Να συμβάλλει στην καλυτέρευση του κοινωνικού συνόλου από κάθε αποψη ( ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα , ποιότητα ζωής , περιβάλλοντος κ.λ.π ) , οραμα καθε ενεργού και υπεύθυνου πολίτη.

« Οπλα » του πολίτη είναι η αυτενέργεια , η προσωπική πρωτοβουλία και η ανιδιοτέλεια. Σ αυτή την περίπτωση μιλάμε για εξουσία που είναι λειτούργημα. Ομως όταν μια εξουσία ασκείται ως λειτούργημα μπορεί να έχει ισόβια διάρκεια ; Δεν εχει την αναγκη της ανανέωσης σε πρόσωπα , ιδέες και πρακτικες , για να υπάρχει ποσοτικό και ποιοτικό αποτέλεσμα στην κάθε δράση ;

Υπάρχει και η « άλλη » εξουσία που « ντύνεται » το μανδύα : εκτελεστική , νομοθετική , δικαστική , δημοσιογραφία ( οι λεγόμενες τέσσερες εξουσίες ) , που ασκούνται στο όνομα του κοινωνικού συνόλου και στοχεύουν στην προστασια και προαγωγή του κοινωνικού συμφέροντος.Τις χαρακτηρίζει ο δημόσιος χαρακτήρας και αναγκαστικά « εξοπλίζεται » , με νόμους , Προεδρικά Διαταγματα , Υπουργικές Αποφάσεις.Η εκτελεστική εξουσία την ο,ποια δράση της για να την επιβάλλει στην κοινωνία, τη νομιμοποιεί με το κατάλληλο νομικό πλαίσιο,ασχετα κι αν επιβάλλεται αντίθετα στα συμφέροντα του κοινωνικού συνόλου και αντίθετα σε κάθε είδους προεκλογικές υποσχεσεις , κι όλα αυτά στο όνομα του δημοσίου συμφέροντος.Για την άσκηση τέτοιων δράσεων για να επιβληθούν στο κοινωνικό σύνολο « επιστρατευεται » η αυθαιρεσία ( η άδικη επιβολή πράξης ή συμπεριφοράς ) και γι αυτο ο πολίτης βλέπει την εξουσία με καχυποψίακαι δεν την εμπιστεύεται , όπως ουτε αυτούς που την ασκούν είτε πολιτικοί είναι ( κυβερνώντες και μη ) είτε Δικαστικοί , είτε Δημοσιογράφοι.Ετσι εχουμε παραδείγματα : α) πολιτικών κομμάτων που άλλα έλεγαν κι άλλα κάνουν , αυτό γίνεται διαχρονικά και μόνιμα , β) πολιτικών κομμάτων που όταν κυβερνούν άλλα εφαρμόζουν στο όνομα του εφικτού , κι όταν αντιπολιτεύονται « τάζουν λαγούς και πετραχήλια » κατά κοινή λαϊκή έκφραση , β) Δικαστικών που κατηγορούν πολιτες και τους προφυλακίζουν για να απαλλαγούν ΟΜΟΦΩΝΑ πάλι από Δικαστικούς ( παράδειγμα η περίπτωση του εμπρησμού του Δικαστικού Μεγάρου Κοζάνης, η περίπτωση του Βατοπεδίου , του χρηματιστηρίου και αλλων).Όμως η 4η εξουσία που οφείλει να είναι απέναντι στην εξουσία,ερχεται και ταυτίζεται με την πολιτική και οικονομική εξουσία και δημιουργεί θέματα που τα « βαφτίζει » σκάνδαλα και κοιμίζει την κοινωνία για μεγαλα χρονικά διαστήματα , μεχρι να δημιουργήσει καινούργια. Βεβαια δεν μπορεί δημιουργηθεί τέτοια κατάσταση χωρίς την συμβολή της πολιτικής ( κυβερνώσας και μη ) και της οικονομικής εξουσίας (καναλάρχες , μεγαλοεπιχειρηματίες που με κάθε τρόπο προωθούν τα οικονομικά τους συμφέροντα ) , κι όλα αυτά δεν θα μπορούσαν να γίνουν χωρις τον παραγοντα της« αυθαιρεσίας » της όποιας εξουσίας , που « ντύνεται » με το κατάλληλο νομικό πλαισιο για να εχει νομοτυπα χαρακτηριστικά.

Η εξουσία έχει αναγκη από τη δικη της αυλή, κι όταν δεν έχει , τη δημιουργεί με τους κάθε λογής αυλοκόλακες και το πολιτικο ή οικονομικό μαρκετιγκ.Για να απο- προσανατολίζει τους πολίτες από τα πολιτικά τεκταινόμενα και την αντικοινωνική της πολιτική προσφεύγει στην πόλωση του πολιτικού σκηνικού. Ομως η πόλωση θέλει δύο τουλάχιστον πρωταγωνιστές και η αντιπολίτευση πρόθυμα συνδράμει, καταγγέλλοντας ολα τα αρνητικά της εξουσίας και παρασιωπώντας η μηδενίζοντας τα θετικά , εφαρμόζοντας την πολιτική της φθοράς και του« ωριμου φρούτου »,προσμένοντας από τη φθορά αυτή να ωφεληθεί και να κυβερνήσει , επαναλαμβάνοντας την ίδια κατασταση με τους ιδιους πρωταγωνιστες σε διαφορετικούς ρολους.Δυστυ- χώς το πολιτικό προσωπικό και ολες οι κάθε λογής εξουσίες « εκπέμπουν » εδώ και χρόνια « δυσωδια » και μυρίζουν «σήψη», η παρέμβαση για τη ριζική εξυγίανση δεν μπορεί να γίνει από τους ίδιους πρωταγωνιστές.Η ασυνέπεια , η καταστροφολογία ,η συνωμοσιολογία , ο μηδενισμός, η υποσχεσιολογία, ο ρεβανσισμός , η ψευδολογία είναι καθημερινά φαινόμενα που τα δημιουργεί το πολιτικό, οικονομικό και δημοσιογραφικό μάρκετιγκ , που θέλει τον πολίτη άτονο και αβουλο , στην ουσία ανύπαρκτο για να μη μπορεί να αντιδράσει , με σκοπό να διαιωνίζεται η ύπαρξη μιας μόνιμης και αυθαίρετης εξουσίας. Το χειρότερο είναι ότι δεν εμφανίζονται νέοι παίκτες στο παιχνίδι , που να δώσουν άλλο τόνο , άλλη κατεύθυνση κι άλλη ουσία σ΄αυτό που λέμε όμως πραγματική εξουσία για τους πολιτες και την κοινωνία.

Δημοφιλή νέα...

Διαβάστε επίσης...

x

PAFILIS 001