Ο πρωθυπουργός του Καναδά ξέρει από ιμπεριαλισμό. Ήταν η δουλειά του (του Άρη Χατζηστεφάνου)
Ύστερα από την ομιλία του στο Νταβός, στην οποία καταδίκασε τις συλλογικές ευθύνες της Δύσης για την διάλυση των δομών του διεθνούς δικαίου, ο πρωθυπουργός του Καναδά
, Μάρκ Κάρνεϊ, έλαβε χαρακτηριστικά θρύλου, ακόμη και από δυνάμεις της Αριστεράς. Μια πιο προσεκτική ματιά στο βιογραφικό του δείχνει ότι δεν ήταν απλώς παρατηρητής, αλλά εκτελεστικό όργανο του ιμπεριαλισμού τον οποίο τώρα καταδικάζει.
Όπως μας θύμιζε ο Ινδός μαρξιστής συγγραφέας, Βιτζάι Πρασάντ, ο Κάρνεϊ ήταν ο άνθρωπος που από τη θέση του κεντρικού τραπεζίτη της Μεγάλης Βρετανίας προχώρησε στην παράνομη κατάσχεση των αποθεμάτων χρυσού της Βενεζουέλας, προκειμένου να προωθήσει την ανατροπή της δημοκρατικά εκλεγμένης κυβέρνησης της χώρας. Πιο οξυδερκής βέβαια από τη βρετανική κυβέρνηση (η οποία πόνταρε στην «ανοικοδόμηση» της Βενεζουέλας), ο Κάρνεϊ δεν δέχτηκε να παραχωρήσει το χρυσό στον επίδοξο πραξικοπηματία Χουάν Γκουαϊδό, καταλαβαίνοντας προφανώς ότι ήταν ένα κουτσό άλογο το οποίο σύντομα θα εγκατέλειπε και η Ουάσιγκτον.
Ο Μαρκ Κάρνεϊ, υπήρξε ένας από τους πολλούς πρώην υπαλλήλους της Goldman Sachs, ο οποίος πέρασε στην πολιτική αφού πρώτα υπηρέτησε ως επικεφαλής κεντρικών τραπεζών – ήταν πιθανότατα ο μοναδικός ανθρωπος που διετέλεσε διοικητής κεντρικών τραπεζών δυο χωρών, του Καναδά και της Βρετανίας. Μια από τις πολλές αποστολές του στην Goldman Sachs ήταν να παρέχει υπηρεσίες συμβούλου στη ρωσική κυβέρνηση κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης του 1998, όταν η τράπεζα κατηγορήθηκε ότι έπαιζε διπλό παιχνίδι κερδοσκοπώντας με τη χρεοκοπία της ρωσικής οικονομίας.
Ως μέλος της περίφημης Ομάδας των 30 – ένα σκιώδες σώμα των μεγαλύτερων χρηματιστών και τραπεζιτών του πλανήτη – ο Κάρνεϊ βρέθηκε στο κέντρο λήψης οικονομικών αποφάσεων που καθόριζαν τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων. Αν και από πολύ νωρίς έπαιξε το χαρτί του «πράσινου τραπεζίτη» που ενδιαφέρεται για την κλιματική αλλαγή, έπαιξε κομβικό ρόλο στη δημιουργία του λεγόμενου χρηματιστηρίου ρύπων, που είχε καταστροφικές συνέπειες για την προσπάθεια περιορισμού των εκπομπών που επιβαρύνουν την ατμόσφαιρα. Για το λόγο αυτό δημιούργησε τη λεγόμενη Taskforce on Scaling Voluntary Carbon Markets, μια πρωτοβουλία για την πώληση δικαιωμάτων ρύπων στην οποία συμμετείχαν ορισμένοι από τους βασικούς υπαίτιους της καταστροφής του πλανήτη. Ανάμεσά τους τράπεζες και εταιρείες όπως η Bank of America, η BlackRock, η BP, η Boeing, η Goldman Sachs κ.α.
Στην εξωτερική του πολιτική ως πρωθυπουργός του Καναδά, στήριξε την αμερικανική επιθετικότητα εναντίον της Βενεζουέλας που οδήγησε στην παράνομη εισβολή και την απαγωγή του νόμιμου προέδρου της χώρας, όπως και τους ισραηλινούς βομβαρδισμούς του Ισραήλ εναντίον του Ιράν – οι οποίοι ακολούθησαν την επίθεση του IDF στη διπλωματική αποστολή της Τεχεράνης στη Συρία.
Τι συνέβη λοιπόν και ο Μαρκ Κάρνεϊ μετατράπηκε σε διαπρύσιο επικριτή της διεθνούς τάξης πραγμάτων, την οποία ο ίδιος υπηρετούσε και σε πολλές περιπτώσεις καθόρισε με τις αποφάσεις του; Όπως εξηγεί και ο Βιτζάι Πρασάντ, διαισθανόμενες την επιθετικότητα της Ουάσιγκτον, οι πολιτικές και οικονομικές ελίτ του Καναδά αποφάσισαν να δώσουν μια ευκαιρία και στην Κίνα, αλλά και την Ινδία. Στις 19 Ιανουαρίου, ο Κάρνεϊ υπέγραψε νέα εμπορική συμφωνία με το Πεκίνο που σχεδόν εκμηδενίζει τους τεράστιους δασμούς στις εισαγωγές ηλεκτρικών αυτοκινήτων και σε άλλα προϊόντα που παίζουν καθοριστικό ρόλο στο διμερές εμπόριο.
Αν και είναι φυσικά νωρίς να υποθέσουμε ότι η Οτάβα περνάει στο στρατόπεδο της Κίνας, είναι βέβαιο ότι ο Μάρκ Κάρνεϊ ξέρει να παίζει πολύ καλά το παιχνίδι των εντυπώσεων. Η ομιλία του στο Νταβός ήταν πράγματι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα – αν μη τι άλλο σαν μια ομολογία ενοχής. Να ήταν όμως και αληθινή.
ΠΗΓΗ:www.info-war.gr / Του Άρη Χατζηστεφάνου