ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ ΟΙΚΟΔΟΜΩΝ & ΣΥΝΑΦΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΩΝ Ν. ΚΟΖΑΝΗΣ: Απεργιακή συγκέντρωση την Πρωτομαγία στον Πεζόδρομο της Κοζάνης .

Συνάδελφοι οικοδόμοι, εργαζόμενοι στα συναφή επαγγέλματα,

Φέτος, συμπληρώνονται 140 χρόνια από την 1η Μάη του 1886 στο Σικάγο

, όπου οι εργάτες ξεσηκώθηκαν διεκδικώντας 8ωρη εργασία. Ταυτόχρονα, οι συγκλονιστικές φωτογραφίες των 200 κομμουνιστών, που εκτελέστηκαν από τους Ναζί στην Καισαριανή, την Πρωτομαγιά του ’44, φώτισαν την αδιάκοπη πορεία της τάξης μας, μέσα από δυσκολίες, θυσίες και φωτεινά παραδείγματα στον αγώνα της κατάργησης της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, για έναν κόσμο χωρίς πολέμους, φτώχεια, προσφυγιά, που θα εξασφαλίζει ότι οι εργάτες, τα φτωχά - λαϊκά στρώματα θα απολαμβάνουν τον πλούτο που παράγουν προς όφελος της ζωής και των αναγκών τους.

Ανάμεσα στους 200 εκτελεσμένους ήταν και ο Νίκος Πλακοπίτης Πρόεδρος του Συνδικάτου Οικοδόμων Κοζάνης. Στάθηκε παλληκαρήσια και εκτελέστηκε στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής από τους Ναζί κατακτητές και τους ντόπιους συνεργάτες τους αφού δεν τον λύγισαν στις εξορίες και τις φυλακές. Τίμησε μέχρι τέλους την εργατική τάξη με τους αγώνες και την θυσία του, για μια καλύτερη, δίκαιη κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

Συνάδελφοι 

Ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος στο Ιράν από τις ΗΠΑ, το Ισραήλ και τους συμμάχους τους, ο πόλεμος στην Ουκρανία και τα πολεμικά μέτωπα που πολλαπλασιάζονται σε όλο τον κόσμο, είναι απόρροια των ανταγωνισμών των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων για το ποιος θα έχει την πρωτοκαθεδρία στο μοίρασμα της πίττας των κερδών, για την εκμετάλλευση πλουτοπαραγωγικών πηγών και των δρόμων ενέργειας και επιβεβαιώνουν την επιτακτική ανάγκη να δυναμώσουν οι ταξικοί αγώνες. Οι εργαζόμενοι να σταθούν κάτω από τη σημαία των δικών τους αναγκών και συμφερόντων, που είναι εκ διαμέτρου αντίθετα με τα συμφέροντα του κεφαλαίου, των κυβερνήσεων και των δυνάμεων που στηρίζουν τη στρατηγική και την εξουσία του.

Οι συμφωνίες «κατάπαυσης του πυρός», η εκεχειρία με το πιστόλι στον κρόταφο, δεν εξασφαλίζει το τέλος του πολέμου σε έναν κόσμο που φλέγεται. Οι ανταγωνισμοί συσσωρεύουν νέα καύσιμη ύλη για νέο κύκλο πολέμων με μεγάλο κίνδυνο γενικότερης ανάφλεξης.

Η εμπλοκή της χώρας μας στους διάφορους πολεμικούς σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, φέρνει το λαό μας μπροστά σε μεγάλους κινδύνους και μεγάλες επώδυνες συνέπειες.

Η κυβέρνηση της ΝΔ συνεχίζοντας την πολιτική των προηγούμενων κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, με την ανοχή και τη στήριξη των υπόλοιπων κομμάτων της καπιταλιστικής διαχείρισης, έχει ευθύνη για τις δυσκολίες και τους κινδύνους που αντιμετωπίζει καθημερινά ο λαός μας. Η πολεμική οικονομία και οι ματωμένοι προϋπολογισμοί της κυβέρνησης εξυπηρετούν τις ανάγκες του κεφαλαίου στην κούρσα των ανταγωνισμών για το κέρδος.

Ότι μετριέται σε μεγάλα κέρδη για τους λίγους, σημαίνει μεγάλες απώλειες για εμάς τους πολλούς. Ότι χρηματοδοτεί την καπιταλιστική οικονομία και τους πολεμικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ, αφαιρείται από τη δυνατότητα ικανοποίησης των δικών μας αναγκών. Η ετήσια χρηματοδότηση του ΝΑΤΟ με 7 δις ευρώ, σημαίνει μείωση των συντάξεων, περικοπή μισθών, φοροληστεία, αδυναμία να ανταπεξέλθουμε στις βασικές οικογενειακές μας ανάγκες, με την ακρίβεια να καλπάζει και τους μισθούς να παραμένουν στα επίπεδα προ 15ετίας. Σημαίνει μείωση των παροχών στην υγεία- πρόνοια και στην παιδεία.

Η πολεμική οικονομία οδηγεί σε νέα πιο οξυμένη επίθεση στις ανάγκες των εργαζομένων. Πάγωμα των μισθών και τη διατήρησή τους στα όρια του κατώτατου εθνικού μισθού. Η Κοινωνική Συμφωνία που συνδιαμόρφωσε η αντεργατική Τρόικα κυβέρνησης – ΣΕΒ – πλειοψηφίας ΓΣΕΕ, εξυπηρετεί τις ανάγκες της μεγαλοεργοδοσίας και των επιχειρηματικών της σχεδίων και όχι των εργαζομένων.

Όλοι αυτοί, που διακηρύττουν την «εθνική ομοψυχία», την «πρόοδο» και το «καλό» του λαού μας, έχουν στην προσοχή τους τα συμφέροντα των λίγων και όχι τις ανάγκες των πολλών. Η «σταθερότητα» τους, η «πατρίδα» τους, είναι τα κέρδη τους. Για εμάς, τους εργαζόμενους έχουν μόνο «fuel pass», εκπτωτικά κουπόνια και συμβουλές, ότι αν θέλουμε να ζήσουμε καλύτερα πρέπει να δουλεύουμε ήλιο με ήλιο, 13ωρα σε έναν και δύο εργοδότες.

Εμείς, που δεν τα βγάζουμε πέρα, είμαστε «ακαμάτηδες και τεμπέληδες» και αυτοί είναι οι «εργατικοί και οι καπάτσοι» που έχουν τις έτοιμες λύσεις που διαχρονικά οδηγούν τη ζωή μας σε αδιέξοδο για να εδραιώνεται η κερδοφορία των λίγων. Στο ίδιο έργο θεατές, με κυβερνήσεις να εναλλάσσονται, μεσσίες και σωτήρες να εμφανίζονται και όλοι εμείς να βιώνουμε τις συνέπειες της αντεργατικής πολιτικής τους.

Να ματώνουμε εμείς, οι πολλοί, οι εργαζόμενοι και σε περίοδο ιμπεριαλιστικής ειρήνης και στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο για να ζουν αυτοί, οι λίγοι, «ζωή χαρισάμενη».

Συνάδελφοι

Η πραγματική πρόοδος, η διέξοδος για όλους εμάς είναι να δυναμώσει ο αγώνας και η προοπτική που έχει στο επίκεντρο τις δικές μας ανάγκες. Θέλουμε να δουλεύουμε για να ζούμε, όχι να ζούμε για να δουλεύουμε.

Έχουμε ανάγκη το 7ωρο- 5νθερο- 35ωρο γιατί δεν θέλουμε να γίνουμε σκλάβοι του 21ου αιώνα για χάρη των συμφερόντων των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων. Θέλουμε να έχουμε Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας υποχρεωτικές, μεροκάματα που να καλύπτουν τις ανάγκες μας και συνθήκες ασφάλειας στους χώρους δουλειάς για να μην σκοτωνόμαστε. Θέλουμε μόρφωση για τα παιδιά μας, νοσοκομεία και υγεία, συντάξεις για τα γεράματά μας. Θέλουμε ελεύθερο χρόνο για τον εαυτό μας. Θέλουμε όσα μας στερούν, όλοι αυτοί, που εκμεταλλεύονται τον ιδρώτα της δουλειά μας για λογαριασμό τους.

Δεν αποδεχόμαστε να μας πλασάρουν ως νέο και προοδευτικό να δουλεύουμε σαν είλωτες. Ξέρουμε ποιο είναι το συμφέρον μας και θα αγωνιστούμε γι’ αυτό.

Η εργατική τάξη, στη μακρόχρονη πορεία της, έδωσε μεγάλους αγώνες για το 8ωρο, για τους μισθούς, που γράφτηκαν στην ιστορία της ταξικής πάλης, όπως η Πρωτομαγιά του Σικάγο, των καπνεργατών το ’36 στη Θεσσαλονίκη.

Παίρνουμε δύναμη, εμπνεόμαστε από τους επώνυμους και ανώνυμους ήρωες της τάξης μας. Αλύγιστοι και πιστοί στα πιο μεγάλα ιδανικά που γνώρισε η ανθρωπότητα, έδωσαν τη ζωή τους, άφησαν τα κόκαλά τους σε βουνά και εξορίες. Από τους 200 κομμουνιστές της Καισαριανής που μας στέλνουν μήνυμα συνέχισης του αγώνα ως το τέλος, που «κρατάνε της καμπάνας το σχοινί» και μας καλούν να αγωνιστούμε για να σημάνουμε την «ανάσταση» του λαού μας. Δίνουμε υπόσχεση ότι συνεχίζουμε σε αυτόν τον δρόμο. Για έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση, φτώχεια, πολέμους, προσφυγιά.

Παίρνουμε όλοι μέρος μαζικά στις απεργιακές συγκεντρώσεις.

Από το Σικάγο, στην Καισαριανή Ζήτω η 1η Μάη και η πάλη η ταξική.

Η Διοίκηση

20.4.2026