Εθνικά επικίνδυνη η απόλυτη εξάρτηση από εισαγόμενα ενεργειακά καύσιμα (γράφει ο Κώστας Μπουράκης)

Εθνικά επικίνδυνη η απόλυτη εξάρτηση από εισαγόμενα ενεργειακά καύσιμα.  

Οι γεωπολιτικές εξελίξεις οδηγούν σε ανατροπές και πρέπει κάθε χώρα να προετοιμάζεται και για το χειρότερο σενάριο. Με αυτό το δεδομένο οι κυβερνήσεις σε όλη την Ευρώπη προσπαθούν να κρατήσουν ενεργές τις εγχώριες ενεργειακές τους πηγές για να αντιμετωπίσουν τις επερχόμενες κρίσεις.

Η δική μας κυβέρνηση με μια πρωτοφανή περίσσεια εφησυχασμού συνεχίζει την πλήρη εξάρτηση από εισαγόμενα και μάλιστα πανάκριβα καύσιμα. Ο εγχώριος «βρώμικος» λιγνίτης πρέπει να εγκαταλειφθεί πλήρως. Μάλιστα για να μην μπορεί κανείς ούτε να σκεφτεί την πιθανή αναγκαστική μελλοντική χρήση του σε δύσκολους καιρούς, καταστρέφουν τις όποιες υποδομές έχουν απομείνει. Ο λιγνίτης που θα σώσει τη Γερμανία ή την Πολωνία αλλά όχι την Ελλάδα να πάει στο πυρ το εξώτερο.

Το εισαγόμενο Πετρέλαιο ή το Φυσικό Αέριο από πού θα το πάρουμε; Από τους αγωγούς που έρχονται από την Τουρκία; Από τη Ρωσία που είναι «ματωμένο»; Υγροποιημένο από τις χώρες του Περσικού που δεν ξέρουμε πότε θα ξεμπλέξουν από τις πολεμικές συγκρούσεις; Πανάκριβο από τους οικονομικούς «φίλους» του κ. Τράμπ; Γιατί τέτοια πρεμούρα για εισαγόμενα καύσιμα. Είναι φανερό ότι αν ακολουθήσεις την πορεία του χρήματος θα καταλάβεις ότι κάποιοι «περισσότερο Έλληνες» έχουν επενδύσει σε ειδικά καράβια που μπορούν να μεταφέρουν το LNG και πρέπει να κερδίσουν από αυτές τις επενδύσεις. Αυτούς εξυπηρετούμε με το αζημίωτο βέβαια.

Φυσικά η σωστή λύση είναι οι επενδύσεις στις ΑΠΕ, αλλά και εκεί κυριαρχεί η άναρχη ανάπτυξή τους, όχι τυχαία. Η έλλειψη δυνατότητας αποθήκευσης μας οδηγεί να «πετάμε» μέρος της παραγόμενης ηλεκτρικής ενέργειας γιατί δεν μπορούμε να την καταναλώσουμε. Μάλιστα πιστεύω ότι και αυτή την ενέργεια που «πετάμε» με κάποιο τρόπο οι παραγωγοί μας την χρεώνουν στην τιμή του ρεύματος. Διότι εμείς φταίμε που δεν την καταναλώνουμε όχι αυτοί που την παράγουν. Και ποιοι «επιτρέπεται» να  επενδύουν σε ΑΠΕ; Γιατί είναι σχεδόν αδύνατο να μπουν στο σύστημα μικροί παραγωγοί; Αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν προβλήματα που δεν έχουν αντιμετωπισθεί ή δεν θέλουν να τα αντιμετωπίσουν για να κερδίζουν οι γνωστοί «επενδυτές».

Και αφού δεν υπάρχουν πολλές εναλλακτικές λύσεις και η τιμή του ρεύματος συνεχίζει να ανεβαίνει μήπως πρέπει ν’ αρχίσουμε να σκεφτόμαστε την «φτηνή» και «καθαρή» πυρηνική ενέργεια; Ο πρωθυπουργός μας τις ανακοινώσεις αυτές τις κάνει από μακριά, έτσι ώστε να υπάρχει παγκόσμια δέσμευση. Μάλιστα η περιοχή μας σαν μια από τις «ήσυχες» σεισμικά και με τα δίκτυα και με τα data center έτοιμα θα ήταν μια καλή επιλογή για το πρώτο πυρηνικό εργοστάσιο. Όχι τώρα, όταν χρειαστεί…

Είναι σίγουρο ότι οι πολίτες της περιοχής μας θα θυμηθούν τους πολιτικούς που μας οδήγησαν σε αυτή την εθνικά επικίνδυνη κατάσταση. Ελπίζω ότι θα τους αναζητήσει και η Ανεξάρτητη Ελληνική Δικαιοσύνη.

Κώστας Μπουράκης

(των φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν)