Η σταθερότητα της αστάθειας (του Βασίλη Μαρκόπουλου)

Μπορούμε να το πούμε και αντίστροφα : η αστάθεια της σταθερότητας.

Ακούμε τακτικά το Πρωθυπουργικό σλόγκαν περι ‘’σταθερότητας ‘’που παρέχει η σημερινή  διακυβέρνηση , εκμεταλλευόμενη το ‘’ αλαλούμ ‘’ στο  χώρο σύμπασας της αντιπολίτευσης.

  Μιλά για ‘’ σταθερότητα ‘’ που ο πολίτης τη γεύεται  και την αισθάνεται στην καθημερινότητά του. Είναι όμως ‘’ σταθερότητα ‘’ για το μέσο πολίτη  :

1.- Να μη μπορεί να βγάλει το μήνα, γιατί από τα μέσα του μήνα εξαντλείται  το εισόδημα ;

2,- Να μοιράζεται ο δημόσιος πλούτος της Χώρας κατά το δοκούν σε δέκα μεγάλες εταιρείες ,σε βάρος της διαφάνειας και της διαύγειας ,  με πλειάδα απ ευθείας αναθέσεων σε ημετέρους ;

3.- Να βλέπει κάθε βδομάδα διαφορετικές τιμές στα ράφια των Σουπερ Μάρκετ , χωρίς να ελέγχεται η ασυδοσία και η αισχροκέρδεια ;

4.- Να βλέπει την Ανώτατη ηγεσία της Δικαιοσύνης να μετατρέπεται σε βραχίονα της εκτελεστικής εξουσίας ;

5.- Να απομειώνεται καθημερινά το εισόδημα λόγω πληθωρισμού , από τους υψηλότερους στην Ευρώπη ;

6.- Να ταλαιπωρείται στα Κέντρα Υγείας και στα Νοσοκομεία , λόγω υποστελέχωσης σε ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό , προς δόξα της ιδιωτικής υγείας ;

7.- Να μεταναστεύει το νέο παιδί  στο εξωτερικό , λόγω έλλειψης τοπικής απασχόλησης , και να μην υπάρχει ελπίδα επιστροφής ;

8.- Να βλέπει τη νεολαία να ‘’ ξεροσταλιάζει ‘’ στις καφετέριες ή να ασχολείται με το ντελίβερι ή να εξαπατάται με τα διάφορα voucthers ,μεχρι να ‘’ κάτσει ‘’ μια καλύτερη ευκαιρία;

9.- Να μη δημιουργούνται νέες θέσεις απασχόλησης ,  παράλληλα να κλείνουν οι Ατμοηλεκτρικοί Σταθμοί και οι εργαζόμενοι της περιοχής να μένουν άνεργοι ;

10.- Να βλέπεις μια Κρατική ΔΕΗ να μετατρέπεται σε μια νύχτα σε Ιδιωτική κι όλη η κρατική περιουσία σε εργοστάσια , δίκτυα , λίμνες και  ατμοηλεκτρικά εργοστάσια  να χαρίζονται μέσω χρηματιστηρίου σε ιδιώτες κι ο μέσος πολίτης να ακριβοπληρώνει το ρεύμα ;

11.- Να έχουν πλημμυρίσει άναρχα όλες οι βουνοπλαγιές και οι κάμποι με φωτοβολταϊκά και οι κορυφές των Βουνών μας με ανεμογεννήτριες  , προς όφελος συγκεκριμένων μεγάλων συμφερόντων , ελλείψει στοιχειώδους  χωροταξικού σχεδιασμού ;

12.- Να αυξάνεται με το σταγονόμετρο ο κατώτατος μισθός και να διπλασιάζεται κατά τρόπο προκλητικό ο μισθός των Μητροπολιτών ;

13.- Να βλέπει απ ευθείας αναθέσεις σε ‘’ ημετέρους ‘’ σε βάρος της διαφάνειας , της αξιοκρατίας , της ισοτιμίας  και της διαύγειας ;

14.- Να φωνάζουν και να κινητοποιούνται  κάθε χρόνο οι αγρότες και τα προβλήματά τους να μη λύνονται ποτε , να γίνονται χρόνια , να μη προστατεύεται η παραγωγή τους προς δόξα των αθρόων εισαγωγών από Λατινική Αμερική και Ασία ;

15.- Να μειώνεται συνεχώς ο πληθυσμός,με ελάχιστες γεννήσεις και πολλούς θανάτους ,μια μόνιμη βραδυφλεγής βόμβα στα θεμέλια του ασφαλιστικού συστήματος;

16.- Να βλέπει απρόθυμους και ανήμπορους τους τοπικούς βουλευτές της πλειοψηφίας να συμβάλλουν στα βασικά προβλήματα της περιοχής , όπως η ανάπτυξη και να μη μπορούν να αρθρώσουν ένα διαφορετικό από τον κυβερνητικό λόγο , συντασσόμενοι με τα αιτήματα της τοπικής κοινωνίας ;

17.- Να προκαλείται από τις Τράπεζες που με δικά του χρήματα ανακεφαλαιώθηκαν και διασώθηκαν , να παρουσιάζουν σε καιρό οικονομικής κρίσης υπερκέρδη όταν αρνούνται ένα στοιχειώδες επιτόκιο καταθέσεων ;

19.- Να βλέπει καθημερινά εργατικά ατυχήματα λόγω έλλειψης μέτρων ασφαλείας και ασυδοσίας των Επιχειρήσεων και γυναικοκτονίες που οφείλονται σε κοινωνικά προβλήματα που η Πολιτεία αδυνατεί και δε θέλει να τα προλάβει.

20.- Να παρακολουθεί τον κατακερματισμό της αντιπολίτευσης με τον καθένα να υπερασπίζεται  τη δική του χωρίς να πείθει αλήθεια , παράλληλα να ομιλεί για αυτοδυναμία και να γυρίζει την πλάτη στο αίτημα των καιρών για συνεργασία και κοινή δράση ;

     Εχει κανένα νόημα , όταν συμβαίνουν τα παραπάνω , τα μεγάλα πρωτογενή πλεονάσματα που επιτυγχάνονται στις πλάτες του φορολογούμενου με τους υψηλούς συντελεστές ΦΠΑ των έμμεσων φόρων και μπορούν τα κάποια δίκην ελεημοσύνης κατά καιρούς επιδόματα να ισοσταθμίσουν τη μεγάλη μείωση του μέσου εισοδήματος ; Η επιδοματική πολιτική είναι ντροπή και εμπαιγμός για τον πολίτη , είναι εξαπάτηση κι όχι έμπρακτή στήριξη , που μπορεί να συμβεί με μείωση των έμμεσων φόρων , τη ριζική  αναμόρφωση της φορολογίας εισοδήματος και τη μόνιμη και σταθερή αύξηση των μισθών και των συντάξεων.

Αν τα παραπάνω , υπάρχουν κι άλλα , τα θεωρεί ‘’ σταθερότητα’’  , ήδη την απολαμβάνει εδώ κι εφτά χρόνια , αν θέλει συνέχεια , ας το σκεφτεί , να δεί όμως το δικό του μέλλον και των παιδιών του , αν πράγματι χωράει σε μια τέτοια ‘’σταθερότητα ‘’ που έχει άλλο νόημα για τους λίγους πλούσιους κι ‘άλλο για τους πολλούς φτωχούς, Οψόμεθα !!!