Σωριάστηκαν και οι μύθοι της «πράσινης μετάβασης» και της απολιγνιτοποίησης (Άρθρο για την έκρηξη στο ορυχείο της Μαυροπηγής στο πρωτοσέλιδο της εφημερίδα Ριζοσπάστης 24/6/2026)
Σωριάστηκαν και οι μύθοι της «πράσινης μετάβασης» και της απολιγνιτοποίησης
(Άρθρο για την έκρηξη στο ορυχείο της Μαυροπηγής στο πρωτοσέλιδο της εφημερίδα Ριζοσπάστης 24/6/2026)
Η έκρηξη στο ορυχείο της Μαυροπηγής Κοζάνης δεν σώριασε μόνο τους απαξιωμένους εκσκαφείς της ΔΕΗ ΑΕ, αλλά και τον μύθο της «πράσινης μετάβασης» και της απολιγνιτοποίησης, που θα εξασφάλιζε τάχα φτηνότερη Ενέργεια και καθαρότερο περιβάλλον στον λαό, αλλά οδήγησε στην απώλεια χιλιάδων θέσεων εργασίας, σε ακριβότερο ρεύμα, αύξηση της ενεργειακής φτώχειας και μαράζωμα της περιοχής.
Η κατάρρευση σε μερικά δευτερόλεπτα των θηριωδών μηχανημάτων, που για χρόνια έσκαβαν τη γη και έβγαζαν τον πολύτιμο λιγνίτη, είναι απόδειξη για το πώς η πολιτική της «απελευθέρωσης» και τα πράσινα κέρδη των μονοπωλίων οδηγούν στη ναρκοθέτηση των παραγωγικών δυνατοτήτων της χώρας και τινάζουν στον αέρα τη λαϊκή ανάγκη για φθηνό ηλεκτρικό ρεύμα.
Εχει προηγηθεί το κλείσιμο ορυχείων και λιγνιτικών μονάδων, ακόμα και σύγχρονων που πλήρωσε από την τσέπη του ο λαός, όπως η Πτολεμαΐδα V. Η ανεργία μπήκε στο σπίτι χιλιάδων πρώην εργαζομένων της ΔΕΗ ΑΕ και αυτοαπασχολούμενων που δούλευαν σε παρεμφερείς τομείς.
Ολους αυτούς η σημερινή και οι προηγούμενες κυβερνήσεις προσπάθησαν να τους ξεγελάσουν και να τους κάνουν χειροκροτητές της καταστροφικής πολιτικής τους, τάζοντας «λαγούς και πετραχήλια» για «αλλαγή παραγωγικού μοντέλου», «ενεργειακές κοινότητες», «πράσινες επενδύσεις» και άλλα παρόμοια... Μετά από τόσα χρόνια, όλα αποδεικνύονται καπνός.
Κάθε βήμα στην ενεργειακή στρατηγική της ΕΕ και των κυβερνήσεων ήταν προσαρμοσμένο στις ανάγκες της κερδοφορίας των ενεργειακών ομίλων και στις συνολικότερες επιδιώξεις της αστικής τάξης για μετατροπή της χώρας σε ενεργειακό κόμβο.
Στο όνομα της απολιγνιτοποίησης, οι πανάκριβες ΑΠΕ και το φυσικό αέριο ενισχύθηκαν στο ενεργειακό μείγμα και σε συνδυασμό με το χρηματιστήριο Ενέργειας, την «εξωστρέφεια» της αγοράς και τη διασυνδεσιμότητα των δικτύων για να ευνοούνται οι εξαγωγές, το κόστος της Ενέργειας εκτοξεύτηκε για τα λαϊκά στρώματα.
Κι ενώ ο εργαζόμενος λαός βυθίζεται στην ενεργειακή φτώχεια, οι ενεργειακοί όμιλοι σπάνε ρεκόρ κερδοφορίας. Οπως η ΔΕΗ, που φιλοδοξεί να τριπλασιάσει τα καθαρά κέρδη το 2030 από 450 εκατ. σήμερα σε πάνω από 1,5 δισ., ενώ μοιράζει μέρισμα στους μετόχους πάνω από κάθε προηγούμενο ρεκόρ.
Εδώ ξεβράζεται και η κοροϊδία του ΣΥΡΙΖΑ, του κόμματος Τσίπρα και άλλων, που θέλουν τη ΔΕΗ ΑΕ κερδοφόρα και πρωτοπόρα στον κλάδο, πουλώντας φούμαρα ότι με κρατική πλειοψηφία στο μετοχικό της κεφάλαιο μπορεί να παίζει και «κοινωνικό ρόλο». Οπως αποδεικνύεται, είτε με κρατική, είτε με μετοχική - ιδιωτική ιδιοκτησία, το κριτήριο του κέρδους συνθλίβει ολοένα και περισσότερο τα εργατικά δικαιώματα και τις λαϊκές ανάγκες, ειδικά στις σημερινές συνθήκες του μεγάλου ανταγωνισμού στον τομέα της Ενέργειας, με τη ΔΕΗ ΑΕ να πρωταγωνιστεί στην επένδυση κεφαλαίων και σε άλλες χώρες.
Αυτή την αντιλαϊκή στρατηγική υπηρετούν οι κατευθύνσεις της ΕΕ και υλοποιούν διαχρονικά όλες οι κυβερνήσεις. Γι' αυτό είναι πρόκληση για τους εργαζόμενους και τον λαό οι κάλπικες διαχωριστικές γραμμές που προσπαθεί να χαράξει η συστημική αντιπολίτευση απέναντι στη ΝΔ, υπερασπιζόμενη μια πιο «δίκαιη» τάχα απολιγνιτοποίηση και ενεργειακή πολιτική, σαν να πρόκειται να συμβιβάσει τα ασυμβίβαστα, δηλαδή το κέρδος με τις λαϊκές ανάγκες.
Το ΚΚΕ αποκάλυψε από την πρώτη στιγμή τις πραγματικές αιτίες και τα σχέδια πίσω από την απολιγνιτοποίηση, ως μέρος της συνολικότερης αντιλαϊκής στρατηγικής της «πράσινης μετάβασης». Μπήκε μπροστά για να οργανωθεί η πάλη του λαού ενάντια σ' αυτά τα σχέδια, στις κυβερνήσεις και τα κόμματα που την εξωραΐζουν και τη στηρίζουν.
Η πείρα που έχει συγκεντρώσει ο λαός όλα αυτά τα χρόνια, επιβεβαιώνει την ανάγκη σύγκρουσης με τη στρατηγική ΕΕ - ομίλων - κυβερνήσεων στην Ενέργεια, που αποδείχτηκε χρυσωρυχείο για το κεφάλαιο και «κρανίου τόπος» για τα νοικοκυριά. Μόνο με τον αγώνα του ο λαός της περιοχής έχει καταφέρει να καθυστερήσει ή και να ματαιώσει κάποια από τα σχέδια που εκκολάπτονταν στην πλάτη του, να πάρει ανάσες.
Τώρα είναι πιο αναγκαίο από ποτέ να μη δώσει κανένα συγχωροχάρτι στα κόμματα που ευθύνονται για το αδιέξοδο και είτε κομπάζουν για την πολιτική τους, είτε φορούν το κοστούμι του καινούργιου σωτήρα. Υπάρχει επιλογή κι αυτή βρίσκεται στην ενίσχυση του ΚΚΕ! Το μόνο κόμμα που τεκμηριωμένα προβάλλει τις σύγχρονες δυνατότητες για ρεύμα φτηνό σε όλο τον λαό, με αξιοποίηση όλων των πηγών, δείχνοντας τη διέξοδο στον δρόμο της ανατροπής αυτού του σάπιου συστήματος, που καταδικάζει τον λαό σε ενεργειακή φτώχεια και τη χώρα σε ενεργειακή εξάρτηση και αστάθεια.