Σχόλιο της Τομεακής Κοζάνης του ΚΚΕ με αφορμή τις δηλώσεις του Προέδρου της ΔΕΥΑΚ
Σχόλιο με αφορμή τις δηλώσεις του Προέδρου της ΔΕΥΑΚ
Πρόκληση για τον λαό της Κοζάνης αποτελούν οι δηλώσεις του Προέδρου της ΔΕΥΑΚ
, ο οποίος, τη στιγμή που μεγάλο τμήμα της πόλης αντιμετωπίζει προβλήματα με την τηλεθέρμανση, καλεί τους πολίτες να φροντίσουν να έχουν «εναλλακτικό τρόπο θέρμανσης» για τα επόμενα χρόνια.
Ο λαός της περιοχής ήδη πληρώνει ακριβά την πολιτική της «πράσινης μετάβασης» και της απολιγνιτοποίησης, με απώλεια θέσεων εργασίας, ερήμωση και ενεργειακή φτώχεια. Μια πολιτική που υπηρετεί την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων και αντιμετωπίζει την Ενέργεια όχι ως κοινωνικό αγαθό, αλλά ως εμπόρευμα. Σήμερα καλείται να πληρώσει ξανά για να εξασφαλίσει το αυτονόητο, τη θέρμανση του σπιτιού του.
Μέχρι πρόσφατα ο ίδιος ο Πρόεδρος της ΔΕΥΑΚ διαβεβαίωνε ότι «δεν υπάρχει ανησυχία» και ότι η ΔΕΥΑΚ θα είναι «απόλυτα έτοιμη». Τώρα, αντί η δημοτική αρχή να αναλάβει τις ευθύνες της, καταφεύγει στη γνωστή κυβερνητική λογική της «ατομικής ευθύνης», καλώντας ουσιαστικά τον λαό να «προνοήσει», να βρει μόνος του εναλλακτικό τρόπο θέρμανσης και να πληρώσει το κόστος.
Η δημοτική αρχή δεν μπορεί να εμφανίζεται ως απλός παρατηρητής των εξελίξεων. Έχει και η ίδια ευθύνη, αφού ουσιαστικά στήριξε την πολιτική της απολιγνιτοποίησης, καλλιεργώντας παράλληλα τον εφησυχασμό ότι η τηλεθέρμανση είναι διασφαλισμένη στη «μεταλιγνιτική εποχή».
Οι σημερινές εξελίξεις επιβεβαιώνουν τις προειδοποιήσεις του ΚΚΕ και της Λαϊκής Συσπείρωσης Κοζάνης, που έγκαιρα είχαν αναδείξει τις συνέπειες της απολιγνιτοποίησης για την τηλεθέρμανση και τον κίνδυνο να φορτωθεί το κόστος ξανά στις πλάτες του λαού.
Την ίδια ώρα, τα κέρδη των ενεργειακών ομίλων και των διυλιστηρίων παραμένουν στο απυρόβλητο, ενώ οι ενεργειακοί ανταγωνισμοί και οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι προσθέτουν νέα βάρη στις λαϊκές οικογένειες, που πληρώνουν πανάκριβα την τηλεθέρμανση, το ρεύμα, το πετρέλαιο, τα ξύλα και τα πέλλετ.
Οι εργαζόμενοι και ο λαός της περιοχής δεν πρέπει να αποδεχτούν να πληρώσουν τις συνέπειες αυτής της πολιτικής. Μέσα από τα σωματεία, τους συλλόγους και τους άλλους φορείς του οργανωμένου λαϊκού κινήματος χρειάζεται να δυναμώσει η διεκδίκηση για να μη μείνει κανένα σπίτι, κανένα σχολείο και καμία υγειονομική μονάδα χωρίς θέρμανση. Να εξασφαλιστεί άμεσα η απρόσκοπτη λειτουργία της τηλεθέρμανσης, χωρίς νέα επιβάρυνση των λαϊκών νοικοκυριών και με μείωση της τιμής της.
Σε αυτή την κατεύθυνση βρίσκονται οι προτάσεις του ΚΚΕ για κατάργηση των έμμεσων φόρων στην Ενέργεια και στα καύσιμα, για πλαφόν στις τιμές και στα κέρδη των διυλιστηρίων, για κατάργηση των κυρώσεων στη Ρωσία που πληρώνει ο λαός και για ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις.
Η Ενέργεια και η θέρμανση είναι κοινωνικές ανάγκες και όχι εμπορεύματα για την κερδοφορία των ομίλων. Γιατί, σε τελική ανάλυση, για να κερδίσει ο λαός πρέπει να χάσει το κεφάλαιο.