Την ονόμασαν ανθρωπιά! (Γράφει η Αγνή Τσίπου)
Είναι που μάθαμε να μιλάμεχωρίς να ακούμε και κυρίως χωρίς να πράττουμε.
Είναι που θόλωσαν τα μάτια μας από τον πλούτο και την εξουσία και κυνηγάμε την εύκοληαναρρίχηση.
Είναι που βγάζουμελόγο σαν εκείνες τις παλιές ασπρόμαυρες ταινίες με τον Μαυρογιαλούρο, για να διδάξουμε την ανθρωπιά και το σεβασμό προς στο συνάνθρωπο.
Κρύψαμε τις ανασφάλειες μας κάτω από το χαλί.
Αποξενωθήκαμε από φόβο, μην βρεθείκανείςκαιξεκλειδώσειη ψύχη.
Και αναρωτιόμαστε γιατί δεν αγαπιόμαστε!
Βγάλαμε τα απωθημένα μας, στις ψυχές των άλλων.
Καλλιεργήσαμε την υπεροψία, την απαξίωση και την αδιαφορία για να κρύψουμε όλες μας τις αδυναμίες.
Αποτελειώσαμε ότι στάθηκεπλάι μας και το αντιμετωπίσαμε σαν να ήταναπέναντι μας.
Καιόμως ακόμα μιλάμε για σεβασμό και καλοσύνη στο συνάνθρωπο.
Είναι που η δουλειά με τον εαυτό μας θέλειθέληση,αντοχές και χρόνο.
Είναι που γέμισαν οι τοίχοι με πτυχία και αυτό μας κάνει να πιστεύουμε ότι είμαστεανώτεροι και σπουδαίοι.
Είναι που δεν αντέχουμεούτε να αγαπήσουμεούτε να αγαπηθούμε, ίσως πάλι να μην μπορούμε.
Ένα ξέρουμε πολύ καλά να μιλάμε για ανθρωπιά!
Ωραία η διάλεξη αλλάμένει μόνο στα πρακτικά.
Τελικά τι είναι η ανθρωπιά;
Αγνή Τσίπου













